Wzorzec FCI nr 47

Kraj pochodzenia : Szwajcaria

Data publikacji obowiązującego wzorca : 31.01.1994

Przeznaczenie: Pies, zaganiający, stróżujący, pilnujący, domowy i podwórzowy; dziś także pies pracujący i rodzinny.

Klasyfikacja :

Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.

Sekcja 3 Szwajcarskie psy pasterskie. Nie podlegają próbom pracy.

WYGLĄD OGÓLNY:

Nieco poniżej średniej wielkości, o zwartej, lekko wydłużonej sylwetce, trójbarwny, podobnie jak pozostałe szwajcarskie psy pasterskie, o bystrym, inteligentnym i przyjaznym wyrazie.

ISTOTNE PROPORCJE:

Stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia = 8:10.

Stosunek długości kufy do długości mózgoczaszki = 4:5

USPOSOBIENIE I CHARAKTER:

Żywy, pełne temperamentu, pies pewny siebie i odważny, o wesołym usposobieniu. Łagodny i oddany osobom, które darzy zaufaniem, wobec obcych nieco nieufny; nieprzekupny stróż i zdolny uczeń

GŁOWA:

Proporcjonalna do tułowia, lekko klinowata, sucha; osie podłużne kufy i mózgoczaszki mniej więcej równoległe.

MÓZGOCZASZKA:

O dość płaskim czole, stosunkowo szeroka, najszersza pomiędzy uszami, lekko zwężająca się w stronę kufy. Kość potyliczna prawie niewidoczna, bruzda czołowa i stop słabo zaznaczone.

TRZEWIOCZASZKA:

Nos: Czarny, lekko wystający przed przednią krawędź warg.

Kufa: Mocna, odpowiednio wymodelowana, wyraźnie oddzielona od policzków i czoła, równomiernie zwężająca się, ale nie szpiczasta, nieco krótsza niż odległość od stopu do kości potylicznej; prosty grzbiet nosa.

Policzki: Słabo wykształcone.

Fafle: Słabo wykształcone, przylegające, czarne.

Zgryz: Mocny, regularny i kompletny zgryz nożycowy, dopuszczalny również zgryz cęgowy. Dopuszcza się brak pierwszego przedtrzonowca (P1), podwójne P1, (M3) nie bierze się pod uwagę.

Oczy: Dość małe, ciemnobrązowe lub orzechowe, okrągłe, o żywym, przyjaznym i czujnym wyrazie. Powieki dobrze przylegające, krawędzie czarne.

Uszy: Niezbyt duże, wysoko i stosunkowo szeroko osadzone, o dobrze wykształconych małżowinach usznych, płatki uszu wiszące, trójkątne, na końcach zaokrąglone, gdy pies jest spokojny przylegają płasko, w stanie wytężonej uwagi lekko uniesione u nasady i skierowane do przodu.

SZYJA:

Dość krótka i masywna, mocna, sucha, łagodnie połączona z tułowiem.

TUŁÓW:

Mocny, lekko wydłużony.

Grzbiet: Prosty, mocny, szeroki, stosunkowo długi.

Partia lędźwiowa: Mocne, elastyczne, nie za krótkie.

Zad: Lekko spadzisty, stosunkowo długi.

Klatka piersiowa: Szeroka, głęboka, sięgająca do łokci, z wyraźnym przedpiersiem. Żebra umiarkowanie wysklepione, klatka piersiowa daleko ożebrowana, o owalnym/ okrągłym przekroju.

Brzuch: Lekko podciągnięty.

OGON:

Osadzony na przedłużeniu lekko spadzistego zadu ogon naturalnej długości – pożądany ogon swobodnie uniesiony lub wiszący (obowiązujące od momentu wprowadzenia w życie zakazu kopiowania ogonów), lub wrodzony ogon szczątkowy. Oba rodzaje ogonów są równorzędne.

KOŃCZYNY:

Kończyny przednie:

Silnie umięśnione, ale nie za ciężkie, nie za wąsko ani za szeroko ustawione, przednie kończyny są krótkie, masywne, proste, równoległe i ustawione wyraźnie pod tułowiem.

Łopatka: Muskularne, długie, skośnie ustawione i dobrze przylegające.

Ramiona: Długości tej samej co łopatki lub minimalnie krótsze. Tworzą z łopatką kąt 110-120 stopni.

Łokcie: Dobrze przylegające.

Przedramię: Stosunkowo krótkie, proste o silnym kośćcu, suche.

Śródręcze: Stosunkowo krótkie, patrząc od przodu tworzy w linii przedłużenie ramienia, oglądane z profilu nieznacznie nachylone.

Łapy: Zaokrąglone, zwarte, z wysklepionymi palcami, skierowane do przodu pazury krótkie i mocne, poduszki twarde i wytrzymałe.

Kończyny tylne:

Dobrze umięśnione, o szerokich i mocnych udach, oglądane z tyłu nie za wąskie, proste i ustawione równolegle.

Udo: Dość długie, tworzące z podudziem w kolanie stosunkowo rozwarty kąt.

Podudzie: Tej samej co udo długości, suche.

Staw skokowy: Mocny, stosunkowo nisko osadzony, dobrze kątowany.

Śródstopie: Dość krótkie, mocne, ustawione pionowo i równolegle. Wilcze pzury muszą być usunięte.

Stopa: Takie same jak łapy przednie..

CHODY:

Przestrzenne, swobodne i płynne; mocna praca tylnych kończyn; oglądane od przodu i od tyłu prowadzone prosto.

SZATA:

Gatunek włosa: Twardy; krótki, mocno przylegający, sztywny i lśniący włos okrywowy; gęsty podszerstek.

Umaszczenie i znaczenia: Typowe umaszczenie tricolor. Czarna barwa podstawowa z możliwie symetrycznymi, żółtymi lub rdzawo-brązowymi i białymi znaczeniami. Żółte lub rdzawo-brązowe znaczenia znajdują się nad oczami, na policzkach, na kufie i na podgardlu, po bokach na piersi i na wszystkich czterech kończynach, gdzie podpalanie oddziela barwę białą od czarnej.

Białe znaczenia: Dobrze widoczna, wąska, biała strzałka na głowie ciągnąca się nieprzerwanie od mózgoczaszki przez grzbiet nosa i obejmująca częściowo lub całkowicie kufę. Białe znaczenie sięgające nieprzerwanie od brody poprzez podgardle aż do klatki piersiowej oraz znaczenia na wszystkich czterech łapach. Niepożądane, ale tolerowane: mała, biała plamka na karku (nie większa niż połowa dłoni)

WIELKOŚĆ:

Wzrost w kłębie : Psy 44-50 cm, dopuszczalna do 52 cm.

Suki 42-48 cm, dopuszczalna do 50 cm.

WADY:

Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena winna

być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.

- Wysokość poniżej lub powyżej normy.

- Okrągła mózgoczaszka

- Krótka, zbyt długa lub szpiczasta kufa, garbonos (tzw. nos rzymski)

- Zbyt jasne, za głęboko osadzone lub wyłupiaste oczy.

- Entropium, ektropium.

- Za nisko osadzone, za małe i zbyt szpiczaste, odstające od głowy lub pofałdowane uszy

- Przodo- lub tyłozgryz.

- Braki w uzębieniu z wyjątkiem dwóch (P1), (M3 nie są brane pod uwagę)

- Zbyt krótki, łękowaty lub karpiowaty grzbiet.